--> - آن‌كس را كه از جمعيت پيش افتاده بود برگرداند و آن‌را كه عقب مانده بود به آن جمع ملحق كرد و چرا آنان‌را در بيابانى بىآب و علف نگه داشت و چرا فرمود : آن‌كه حاضر است به غايبين خبر دهد و چرا خبر مرگش را به آنان داد ؟ و چرا در مورد شهادتين از آنان سؤال كرد ؟ و چرا در مورد آتش و مرگ و قيامت و برانگيختن مردگان هشدار داد ؟ آيا عاقلانه است كه آنها را به خاطر امرى گردآورد كه به حكم وجدان و به عيان از واضح‌ترين و روشن‌ترين امور است . در حالىكه پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلّم به حكم عقل و حكمت و عصمت در گفتار و رفتار از خطا و اشتباه مصون است . اينها مسائلى است كه ما براى ابن كثير و كسانىكه شيوه او را در پيش گرفته‌اند مطرح مىكنيم . لفظ « منى » در حديث منزلت آمده است : « أنت منى بمنزلة هارون من موسى الا أنه ليس نبى بعدى » : تو براى من به منزله هارون براى موسى هستى جز اين‌كه پس از من پيامبرى نخواهد آمد . اين حديث در صحيح بخارى : 2 / 200 ، صحيح مسلم : 7 / 120 و ترمذى : 13 / 171 ، طيالسى : 1 / 28 / 205 و 209 و 213 ، و ابن ماجه : ح 115 ، و مسند احمد : 1 / 170 و 173 و 175 و 177 و 179 و 182 و 184 و 185 و 330 ، و : 3 / 32 و 338 ، و : 6 / 369 و 438 ، و مستدرك حاكم : 2 / 337 و طبقات ابن سعد : 3 / 1 و 14 و 15 ، و مجمع الزوائد : 9 / 109 نقل شده است . و در صحيح مسلم به لفظ ديگرى آمده است : « إلا أنه لا نبى بعدى » : جز اين‌كه پس از من هيچ پيامبرى نخواهد آمد . لفظ « منى » منظور از اين معنا را شرح مىدهد همان‌طور كه هارون شريك موسى در پيامبرى و ياور او در ابلاغ دستورات خداوند بود على عليه السّلام هم نسبت به خاتم انبياء صلّى اللّه عليه و إله و سلّم همان‌گونه بود به استثناى اين‌كه نبوت نداشت پس على عليه السّلام و فرزندانش فقط مستقيما مسئوليت سنگين پيام‌رسانى به مكلفين را عهده‌دار هستند . لذا معلوم مىشود كه آنها از پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلّم و پيامبر از آنهاست . در زمينه تبليغ و پيام‌رسانى ، مشترك هستند و تفاوت‌شان در اين است كه پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلّم احكام را از طريق وحى از خداوند دريافت مىكند و آنها احكام را از طريق رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلّم دريافت مىكنند بنابراين آنها از سوى رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلّم مأمور ابلاغ دستورات به امت هستند و خدا و رسول ، آنان‌را براى مسئوليت سنگين تبليغ آماده -